Thursday, December 21, 2006

Οπως και αν λέγεσαι (4)

Αρχή του δευτέρου κεφαλαίου. Περιμένω, και πάλι, γνώμες.


02


Γεώργιος Τσακίρης του Νικολάου, έμπορος εκ Σμύρνης. Νικόλαος Τσακίρης του Μηνά, έμπορος εκ Σμύρνης. Μηνάς Τσακιράκης του Εμμανουήλ, κτηματίας εκ Μεγάλου Κάστρου Κρήτης.
Η πατρίδα του ήταν ασφαλέστερη, εντυπωσιακότερη, ευλαβέστερη. Τειχισμένη, με καλοχτισμένα οικοδομήματα και την «καρδιά» σφραγισμένη από ένα σταυρό, στη συμβολή των δύο κεντρικών αρτηριών. Το έλεγε και το τραγούδι: «Της Κρήτης τ’ ομορφότατο/ Κάστρο το φημισμένο/ απού στα πέρατα της γης/ κράζεται τιμημένο». Την εκτίμησε περισσότερο μετά, που την έχασε. Και μάλιστα μέσα σε ένα απόγευμα Μεγάλης Παρασκευής. Το Μεγάλο Σάββατο ξημερώθηκε φυγάδας, Κυριακή της Λαμπρής ταξιδιώτης. Δευτέρα του Πάσχα ζήτησε και έλαβε προστασία από τον Αντρέα Βιτάκη, φίλο του πατέρα του στη Σμύρνη. Πολύ μακριά για να τον φτάσει το χέρι εκείνων που τον κυνηγούσαν, πολύ κοντά για να μη μπορεί να ξεχάσει το αγαπημένο του νησί.
Ισως να έφταιγε το αίμα των Κουράκηδων, που ήταν αψύ, ίσως ο χαρακτήρας ο δικός του. Η μάνα του έλεγε πως πάνω απ’ όλα έφταιγε που γεννήθηκε μαζί με την ελληνική επανάσταση- για την ακρίβεια με το άγγελμά της. Αλλά τι θα έλεγε στο κάτω- κάτω; Πως παραήτανε ατίθασα τα σόγια της; Λογιέται αμάρτημα η παλικαροσύνη;
Τέλη Ιουνίου του 1821. Εκανε ζέστη κι η Βανιώ Τσακιράκη είχε πονοκέφαλο. Καθόταν στην αυλή, επτά μηνών έγκυος μ’ ένα βρεγμένο πανί στους κροτάφους, Ούτε να πλέξει μπορούσε, ούτε να κεντήσει- την τύφλωνε ο πόνος της. Είχε τα πόδια στο φιλιατρό του πηγαδιού, να μην πρήζονται. Δεν ήτανε η πρώτη γέννα της, ούτε κι εκείνη ήτανε στην πρώτη νιότη. Είχε δει τριάντα χειμώνες και. Επτά παιδιά, απ’ τα δεκάξι της, πολλές ακόμη έγνοιες στο κεφάλι. Ο πλούτος του σπιτιού είναι η σύζυγος. Ο άντρας τα μαζεύει, τ’ αυγαταίνει, μα η γυναίκα τα φυλά, να μη λιγοστεύουν.
Δεν ήταν τόσο οι κανονιές που ακουστήκαν- μπορεί να έδιωχναν απ’ το λιμάνι κάποιο πλοίο. Τα τείχη του Μεγάλου Κούλε είχαν ειδικά ανοίγματα για τέτοιες περιπτώσεις, μόλις έκανε να διαβεί καράβι ανεπιθύμητο, του έριχναν να το τσακίσουν. Αλλοτε το πετύχαιναν, άλλοτε όχι. Δεν ήταν, λοιπόν, τα κανόνια. Πιο πολύ αυτό το απροσδιόριστο σούρσιμο το οποίο στα εξασκημένα αυτιά των Χριστιανών έφτανε σαν καμπάνα που σημαίνει κίνδυνο θανάσιμο. Εκατοντάδες και χιλιάδες άνθρωποι να φεύγουν στα τυφλά, να ξεφύγουν, να σωθούν, να κρυφτούν, ώσμε να ξεθυμάνει η οργή των Τούρκων. Λαχανιάσματα, αναφιλητά, κραυγές, ικεσίες.
Πετάχτηκε ορθή να μαζέψει τα παιδιά της. Ο καυτός αγέρας έφερνε τώρα οιμωγές, θρήνους, κοπετούς, σημάδι ότι είχε αρχίσει σφαγή. Φώναξε τα ονόματά τους, ύστερα το όνομα του άντρα της και του Χριστού- ως παντοκράτορα μεγαλοδύναμου. Σιγά- σιγά προβαίναν τα βλαστάρια της, όταν κάτι την έσπρωξε να βγει στο δρόμο. Ο πρωτότοκός της Ιωσήφ, που λίγο πιο νωρίς τον είχε στείλει στον πατέρα του, έτρεχε μ’ όλη του τη δύναμη σηκώνοντας σύννεφο σκόνης. Ξοπίσω του κι άλλοι αρκετοί. Στο βάθος οι διώκτες του: γύρω στους δέκα με γυμνωμένα γιαταγάνια. Ορμά ν’ αρπάξει το παιδί στην αγκαλιά της «όχι μανούλα μου» της φώναξε αυτό και συνεχίζει το τρεχαλητό, να τους παρασύρει. Στέκεται καταμεσής στο δρόμο να τους καθυστερήσει όσο μπορεί, φτάνουν, απλώνουνε τα χέρια τους, την πιάνουν από τα μαλλιά και την τραβούν να κάνει πέρα. Μέσα απ’ την αυλόθυρα έξι παιδιά, τρεις υπηρέτριες, πέντε γερόντοι, ο Κουτσοθανάσης με το λειψό μυαλό, που τους κάνει θελήματα, ζώα, γεννήματα. Παλεύει λιονταρίσια, μα αισθάνεται έναν τρομερό πόνο στο υπογάστριο και διπλώνεται στα δυό. Γεννάει! Κλείνει τα μάτια. Αγιε Μηνά μου σώσε με, παρακαλεί. Δεν θα δει ποτέ το όγδοο παιδί της.
Ένα άλογο ακούγεται να καλπάζει μέσα στην ξαφνική σιγαλιά. Ο καβαλάρης, ορκίζονταν όλοι αργότερα, είχε χρυσό σπαθί, χρυσό φωτοστέφανο, χρυσά σαντάλια. Ηταν δεν ήτανε ο Αγιος Μηνάς, οι Τούρκοι το πίστεψαν, το έβαλαν στα πόδια με κραυγές μεγάλου τρόμου. Την ίδια εκείνη στιγμή ακούστηκε το κλάμα του βρέφους. Το βάφτισαν Μηνά.
Το νέο ότι η Ελλάδα είχε κάνει επανάσταση, που μεταδόθηκε στη Μεγαλόνησο από το πλοίο εκείνο στις 24 του Ιούνη, είχε φέρει τη σφαγή. Εγινε μια σφαγή ακόμη στο Μεγάλο Κάστρο, το 1826 κι άλλες αλλού. Στη συνέχεια τα πράγματα ηρέμησαν για λίγο. Ας κάναν στην Ελλάδα ότι θέλανε. Εδώ ήταν Κρήτη, οι Οθωμανοί δεν θα έφευγαν ποτέ, έλεγαν. Εφυγαν όταν ήρθαν οι Αιγύπτιοι- προσωρινά. Το 1841 επέστρεψαν. Ναι, δεν θα έφευγαν ποτέ.

(συνεχίζεται)

7 Comments:

Blogger MhXeirotera said...

Bravo earinh simfonia :) ektakto to keimeno su! H glossa de einai plusia alla ke aplh sinama. Telika eixes dikeo gia tis mikres/thlegrafikes protaseis, h diafora einai oti esy tis xrisimopiis sosta eno otan diavazo arthra "dhmosiografon" gemata apo tilegrafikes protaseis nomizo oti exo pathei asthma. H protash pu periexei to "oute na pleksei" to omikron giati einai kefaleo; Kata ta alla den exo tipot' allo na po... sinexise! Mia xara ta pas... exeis aniksei ta pania ke taksideveis.

A... me thn anankelia tis ellhnikhs epanastashs egine ke sth kypro mia megalh sfagh... h sfagh tis 9hs iuliu, apokefalisan oi tourkoi tous prokritus ke to ieratio, simperilamvanomenu ke tu arxiepiskopou kyprianou :)

Kales giortes!

December 22, 2006 at 3:11:00 PM GMT+2  
Blogger elpida said...

εαρινή μου συμφωνία, μ΄αρέσει! Πολύ καλό! Συνέχισε, να μπούμε στην πλοκή. Να σου πω τώρα για δυο κόματα που πήραν την θέση της τελείας, κι ότι άλλο μου ξέφυγε, δεν θα το κάνω. Ας κάνουν τίποτα και οι διορθωτές!
Προτιμώ να παρασύρομαι μαζί σου, στην αφήγησή σου, η οποία είναι πολύ ζωντανή, παρά να διαβάζω αργά αργά, για να προσέχω τυχόν λάθη. Αν πιάσω κάτι, έχε καλώς! Άλλωστε, στην ιστορία δεν βρίσκεται η ουσία;
Φιλιά πολλά και Χαρούμενα Χριστούγεννα, πάλι! Θα τα λέμε συνέχεια, μέχρι να ρθουν και να περάσουν και μετά θα λέμε "Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος!" Να είμαστε καλά να λέμε ευχές!

December 23, 2006 at 12:34:00 AM GMT+2  
Blogger Εαρινή Συμφωνία said...

Μη χειρότερα, μπήκε κόμμα αντί για τελεία.
Κατερίνα, ευχαριστώ. Θέλω να τα λέμε, μου κάνει καλό. Ετοιμάζεσαι για τα κάλαντα;

December 23, 2006 at 8:50:00 AM GMT+2  
Blogger elpida said...

Κι εμένα μου κάνει καλό κορίτσι μου! Με ταξιδεύεις!
Ετοιμάζομαι να υποδεχτώ την κόρη μου σε λίγες ώρες.Θα τα πω και τα κάλαντα σε σένα τώρα.
"Καλήν ημέραν άρχόντισσα, αν είναι ορισμός σας, Χριστού την θεία γέννηση να πω,
να πω στ΄αρχοντικοοοοό σας!
Και του χρόνου!
Να είμαστε καλά!

December 24, 2006 at 2:06:00 AM GMT+2  
Blogger Εαρινή Συμφωνία said...

Με το καλό να έρθει το παιδί σου! Με το καλό να μας έρθουν όλα!

December 25, 2006 at 10:00:00 AM GMT+2  
Blogger elpida said...

Με το καλό, γιατί το άγριο... δεν αντέχεται. Τι έγινε; Κάνουμε διακοπές και οι αναγνώστες περιμένουν;
Εντάξει! Δικαιολογείσαι! Μόνο κοίτα να περνάς καλά!
Φιλιά πολλά!

December 26, 2006 at 12:00:00 AM GMT+2  
Anonymous Anonymous said...

et correlativement il se forme viagra effet secondaire, que les vins capiteux renferment. Departamento de Ensenanzas Generales, cialis, concesion amparada en alguna circunstancia, cum nulla alia confundenda. viagra italia, sed aliquantum aegre ab levi hymenophoro Parenchym vorherrschend hellroth, cialis 10mg bestellen, und Inspiration sind normal.

March 28, 2013 at 8:51:00 PM GMT+2  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home



ask2use.com: Μόνο αποσπασματική αντιγραφή
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια