Thursday, November 30, 2006

Οπως και αν λέγεσαι (2)

Δεύτερο και τελευταίο μέρος του πρώτου κεφαλαίου. Να δω τις παρατηρήσεις σας και μετά να ανεβάσω όλο το κεφάλαιο με διορθώσεις. Να είστε καλά, όλοι. Ευχαριστώ.



Για το Σουφλί δεν υπήρχε μεγαλύτερη γιορτή απ’ τ’ Αϊ Γιαννιού του Κλήδονα. Ούτε το Πάσχα, ούτε τα Χριστούγεννα, ούτε του Αϊ Γιώργη. Ακόμα και τον πολιούχο Αγιο Αθανάσιο δεν τον γιόρταζαν με περισσότερη μεγαλοπρέπεια. Δοσοληψίες μιας ολόκληρης χρονιάς διευθετούνταν οριστικά στις 24 του Ιούνη. Απ’ το πρωί μέχρι και νωρίς το απόγευμα, οι έμποροι πλήρωναν τα χρέη τους σ’ άλλους εμπόρους, ξεκαθάριζαν λογαριασμούς, έκλειναν διαφορές και κιτάπια. Ακολουθούσε η εξόφληση των παραγωγών, που με τη σειρά τους, το βραδάκι, εξοφλούσαν τους εργάτες κι εκείνοι τους προμηθευτές, τον μυλωνά, τον μπακάλη, τον φούρναρη. Μέχρι κι οι γυρολόγοι έρχονταν στην πόλη να εισπράξουν. Υπήρχε μπέσα, δεν χρειάζονταν τεφτέρια ή λογαριασμοί. Το περίσσευμα έμπαινε στο κομπόδεμα ή- κάποια μεταλλίκια- κυλούσε στα λαρύγγια μεταμορφωμένο σε κρασί.
Ο κυρ Γιώργης Τσακίρης αγόραζε τοις μετρητοίς, δεν άφηνε εκκρεμότητες, ωστόσο του Αϊ Γιάννη έκανε κι αυτός τους τελικούς λογαριασμούς, απ’ τη διαφορά στο ζύγι. Δεν είχε και πολλά να πληρώνει στον Κωνσταντή. Κάθισε ωστόσο ώρες στο μαγαζί με τα λευκά και υπόλευκα κουκούλια μεταξιού, πίνοντας τσάι, τρώγοντας ξερά σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, συζητώντας με τον φίλο του. Δεν ήταν λίγες οι φορές πριν παντρευτεί ο Σουφλιώτης, που τον φιλοξενούσαν στη Σμύρνη. Τότε οι δυο τους ξημερώνονταν να λεν και να λεν, όνειρα της νιότης ολόφωτα.
Στο ενδιάμεσο ο Κωνσταντής έκανε οικογένεια, παιδιά. Τον Θανασάκη, τον Χαράλαμπο, τον Φωτεινό, την Ολγα. Αρκεί να ξανασμίξουνε, ωστόσο, για να συνεχίσουν την κουβέντα τους, σαν να μη χώρισαν ποτέ. Δυο χρόνια πριν, που πλημμύρισαν οι μορεώνες από ασταμάτητες βροχές, ξεχείλισε ο Εβρος, γονατίσαν οικονομικά, ο Γιώργης έσπευσε να του δώσει όσα χρήματα χρειάστηκε, χωρίς να δεχτεί τόκο. Δεν ήταν φίλοι, αδέρφια ήταν. Και τώρα, να που μαθαίνει για τον ξαφνικό του γάμο. Τελευταία φορά που συναντήθηκαν ήταν του Ευαγγελισμού. Πότε πρόλαβε μέσα σε τρεις μήνες να ερωτευθεί (τρελά, όπως του ομολόγησε) να γίνει το προξενιό, να καρποφορήσει, ν’ αρραβωνιαστεί, να παντρευτεί; «Παραλείψαμε κάμποσα», είπε ο Γιώργης και σώπασε. Το βράδυ, θα τα πουν οι δυο τους καλύτερα, πώς να κάνεις κουβέντα με τόσους ανθρώπους γύρω σου; «Δεν θα μείνω, βιάζομαι» άκουσε τον Σμυρνιό να λέει και σιγουρεύτηκε: τρελός έρωτας, αλήθεια.
Να πάνε όμως πριν στους κουγιουμτζήδες, να της πάρει ένα κόσμημα, ένα βραχιόλι, ένα δαχτυλίδι, ένα περιδέραιο, κάτι να τη στολίζει- αν κι εκείνη λάμπει σαν χίλια πετράδια μαζί (τρελός!). Ο Κωνσταντής θυμήθηκε πως λίγες μέρες πριν, ο Αρτέμιος, ο γείτονας, τού πούλαγε ένα ζευγάρι σκουλαρίκια με ρουμπίνια και σμαράγδια, κι άλλο, με χρυσά φύλλα, που είχε βρει σε έναν αρχαίο τάφο σκάβοντας. Αρνήθηκε και να τα δει. «Γρουσουζιά θα φέρουν κοσμήματα νεκρής». Πιο καλά να κοιτάξουν κάτι άλλο.
Πήραν μαζί τους και τον Θανασάκη που είχε γυρίσει απ’ το παιχνίδι με τους συνομηλίκους του. Μα, το ένα το εύρισκαν λιανό, το άλλο χοντροφτιαγμένο, δεν αποφάσιζαν. Στον τελευταίο χρυσοχόο είδαν σχεδόν τη μισή πραμάτεια πριν αποφασίσουν ότι όχι, δεν θα αγόραζαν. Την κατάσταση έσωσε ο Θανάσης. «Θείε Γιώργη», είπε παίρνοντας στα χέρια μια ασημένια σκαλιστή πόρπη από αυτές που πρόσφεραν οι γαμπροί στις νύφες κατά τον γάμο, «πότε θα κάνεις κόρη να της τη δώσω;» Ευτυχώς, γέλασε κι ο μαγαζάτορας κι ας μην ψώνισαν.

(τέλος κεφαλαίου)

10 Comments:

Blogger scalidi said...

Πιο στρωτή η γλώσσα εδώ, καλυτερεύει. Αυτή θα δώσει το ύφος της γραφής και αυτή πρέπει να ξεχωρίζει. Αλλά μην ξεχνάς τη δική σου αρχική πρόθεση, αυτή ξέρει καλύτερα, κι αυτή θα χτίσει το βιβλίο, όπως πρέπει. Φιλιά

December 1, 2006 at 1:48:00 PM GMT+2  
Blogger nellinezi said...

Aγγελική μου , εμένα από την αρχή που το διάβασα, ως αυτό το σημείο, μου άρεσε πραγματικά και μου θύμισε σε αρκετά σημεία τη γραφή του Παπαδιαμάντη...εεεμμμμ....τις νεοελληνικές αποδόσεις εννοώ βεβαίως βεβαίως!!

December 3, 2006 at 4:08:00 PM GMT+2  
Blogger Εαρινή Συμφωνία said...

Ευχαριστώ, Σταυρούλα, και Νέλλυ (που τα παραλές, αλλά σε αγαπώ). Καλημέρα.

December 4, 2006 at 3:47:00 PM GMT+2  
Blogger ange-ta said...

Καλησπέρα εαρινή συμφωνία, διάβασα και το πρώτο μέρος του έργου σου. Έχεις ωραίους φίλους που δίνουν άδολα, πολύ χρήσιμες συμβουλές. Μπράβο σ αυτούς και βέβαια και σε σένα, που έχεις τέτοιους φίλους. Για το πρώτο μέρος, θα ήθελα μια πολύ μικρή παρατήρηση να κάνω. Σε ένα σκληρό κείμενο καλό είναι να αποφεύγεις υποκοριστικά, όπως παιδάκια και καλντεριμάκι. Αγόρια ή κάποια άλλη λέξη, εσύ ξέρεις καλύτερα από μένα και στενό καλντερίμι. Κατά τα άλλα, όρμα του!!

December 4, 2006 at 8:26:00 PM GMT+2  
Blogger Εαρινή Συμφωνία said...

Σωστή, Ange-ta. Ευχαριστώ πολύ. Θα διορθωθεί στο αμέσως προσεχές ποστ. Ωραία η φιλία, δεν είναι έτσι;

December 5, 2006 at 11:59:00 AM GMT+2  
Blogger ATHENA said...

ΖΟΥΜΕΡΟ ΤΟ ΔΥΕΤΕΡΟ ΜΕΡΟς
ΠΙΟ ΔΕΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ
ΠΙΟ ΚΑΛΟΓΡΑΜΜΕΝΟ
ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΟΥΜΕ ΤΙς ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕς ΝΑ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟ ΚΟΝΤΟ ΜΟΥ:
ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΛΕΠΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΤςΗ ΝΕΚΡΗΣ ΠΟΥ ΒΡΗΚΕ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΣΕ ΑΡΧΑΙΟ ΤΑΦΟ,
ΤΟ "ΣΚΑΒΟΝΤΑς" ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ...

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ :)

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΜΕ Τ

December 5, 2006 at 5:24:00 PM GMT+2  
Blogger elpida said...

Εαρινή μου συμφωνία, θα είμαι κι εγώ εδώ, όσο μπορώ. Να σε διαβάζω και όχι να σε συμβουλεύω.Για να συμβουλέψεις πρέπει να έχεις πλήρη εικόνα του έργου του συγγραφέα ή τουλάχιστον τον σκελετό της ιστορίας. Να έχεις και γνώσεις. Έτσι νομίζω. Απ΄την άλλη το μυθιστόρημα πλάθεται γράφοντας.
Σε συγχαίρω για την απόφαση αυτή. Πρέπει να έχεις πολύ θάρρος και δύναμη για να το αντέξεις αυτό.
Διάβασα και τα δυο ποστ. Το δεύτερο με παρέσυρε περισσότερο απ΄το πρώτο.Όταν λες για τον τίτλο, εννοείς κάθε κεφαλαίου; Ή όλου του έργου; Αν είναι όλου του έργου, θα πρέπει να το τελειώσεις πρώτα, αν κι αυτός μου άρεσε, αλλά δεν θα δένει με την ιστορία. Αν σε κάθε κεφάλαιο βάζεις τίτλο, τότε να μας το πεις εγκαίρως.
Σου εύχομαι καλή συνέχεια. Μ΄αρέσει πολύ η γραφή σου και είναι απ΄τις λίγες φορές που νιώθω αυτό το "τράβηγμα", απ΄τις πρώτες σελίδες ενός μυθιστορήματος. Συνήθως κάποια σε "τραβούν" προς το τέλος, άντε και κάποια απ΄την μέση. Σκέψου στην συνέχεια! Σίγουρα θα είναι πολύ δυνατή αυτή η ιστορία που έχεις στο μυαλό σου. Φαντάζομαι ότι θα την δέσεις γλυκά με την πραγματική Ιστορία, ώστε να μην κουράζει αυτούς που δεν διαβάζουν ιστορικά.
Χάρηκα πολύ που σε ξαναβρήκα και μάλιστα σε "εγγυμονούσα" κατάσταση.Καλή συνέχεια και καλές εμπνεύσεις! Τα λέμε!

December 6, 2006 at 12:03:00 AM GMT+2  
Blogger Εαρινή Συμφωνία said...

Αθηνά, σωστή, θα το αλλάξω.
Ελπίδα, εννοώ όλου του βιβλίου τον τίλο. Επίτηδες δεν σας λέω τον πυρήνα της ιστορίας, ώστε να δω αν στην πορεία θα καταλαβαίνετε χωρίς να ξέρετε. Ευχαριστώ για όλα και για την διακριτική υπόδειξη περί ιστορικού μυθιστορήματος και τι να αποφύγω.

December 6, 2006 at 3:56:00 PM GMT+2  
Blogger MhXeirotera said...

Para poly orea, tora su exei figei to anxos tis arxhs (anamenomeno) ke to keimeno einai pio "hremo" na to po. Bravo! Se sinxero gia tin proth protash tu keimenou idika. Tha su isigumun na allakseis tin sintaksh tis teleuteas protashs (oxi to periexomeno). Einai h teleutea protash tu kefaleou, kanthn (an thes) ligo pio pexnidiarikh...ligo pio xiumoristikh, ligo pio smirneikh! (exo ke ego liga goniadiakia apo smirni) :)

December 10, 2006 at 2:50:00 PM GMT+2  
Blogger Εαρινή Συμφωνία said...

Να 'τος και ο επόμενος με σμυρνέικη καταγωγή (έστω, εν μέρει). Ωραία, μη χειρότερα, θα το δω. Ευχαριστώ πολύ.

December 10, 2006 at 3:30:00 PM GMT+2  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home



ask2use.com: Μόνο αποσπασματική αντιγραφή
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια